Status

Kraska (Coracias garrulus L.) jest ptakiem z rzędu kraskowych (Coraciiformes) z rodziny krasek (Coraciidae). W Europie kraska Coracias garrulus jest jedynym przedstawicielem rodziny. Na świecie rodzaj kraska (Coracias) reprezentowany jest przez 8 gatunków, charakterystycznych dla tropików i subtropików. W Europie kraska jest gatunkiem z kategorii zagrożenia SPEC 2 (gatunki ptaków, których populacje są skoncentrowane w Europie, oraz status ochronny jest uznany za niekorzystny). W związku z powyższym gatunek ten znalazł się na Europejskich Czerwonych Listach Zwierząt Ginących i Zagrożonych otrzymując status „gatunek skrajnie zagrożony” lub wręcz „gatunek wymarły” (np. Belgia Holandia, Niemcy, Czechy…). W całej Unii Europejskiej znajduje na liście Konwencji Berneńskiej (o ochronie dzikiej fauny i flory europejskiej) i Bońskiej (o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt), zaś Dyrektywa Ptasia Unii Europejskiej uwzględnia kraskę jako gatunek który należy chronić w ramach wyznaczonych obszarów Natura 2000. W Polsce kraska to gatunek skrajnie nielicznie lęgowy, występujący lokalnie, wyspowo, w kilku istniejących jeszcze ostojach we wschodniej części kraju. Według Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt jest to gatunek o najwyższej kategorii zagrożenia CR- gatunek krytycznie zagrożony. Podlega także ochronie gatunkowej zgodnie z Rozporządzeniem w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną, oraz zgodnie z tym Rozporządzeniem wymaga dodatkowo ochrony czynnej. Ponadto kraska objęta jest ochroną strefową tzn. drzewo z miejscem lęgów objęte jest ochroną całoroczną, oraz strefa 10 metrów od miejsca lęgowego objęta jest okresowymi ograniczeniami (strefa ochrony okresowej) od 1.04 do 31.08.